Bajka (mojego autorstwa)

Dawno, dawno temu w odległej krainie
w słonecznej i malowniczej dolinie
Gdzie uśmiech i śpiew na ustach każdego gości
choć ludzie żyją tam biedni i prości.
Mieszka dziewczynka co smutne ma oczy
z niepewnością i strachem przez każdy dzień kroczy.
Gdy była mała wszystko jej zabrali
na śmierć najbliższych patrzeć kazali.
Lecz ona wytrwała choć wciąż się boi
każdego wieczoru łzami serce koi.
Choć już dorosła i więcej rozumie
dlaczego tak się stało nadal pojąć nie umie.
Po tylu przejściach wciąż wierzy w marzenia
szczęście i zrozumienie, znikną zmartwienia.
Odnajdzie miłość i wszystko się ułoży
najwidoczniej taki jest plan boży.
Bóg dał jej szansę więc życie swe zmienia
pokochała chłopaka bez zastanowienia.
Dziś gra muzyka, zwierzęta się radują
młodzi od podstaw wszystko budują.
Serce się raduje, powietrze pachnie bzami
resztę tej historii dopowiedzcie sobie sami.

Jak już publikujesz jakis wiersz, bajke itp to dopracuj to gramatycznie.

Nigdy więcej nie wejdę do twojego tematu:sick:
Oszczędź nam (i sobie) cierpienia:disgusted:

A mi się podoba:biggrin2: